< Terug naar overzicht

Haiku Salut, Joan Shelley & band + Masayoshi

Haiku Salut - Etch and Etch Deep (How Does It Feel To Be Loved? / De Konkurrent)

De promo cd stak in een zelf geprint hoesje, losjes met een dikke viltstift van de titel voorzien. Dat nodigde niet meteen uit tot luisteren. Gelukkig dat ik hem toch in de cd-lade stopte want er volgde een verrassing; achter deze non-presentatie gaat een alleraardigst trio schuil uit het Engelse Derbyshire. Gemma, Louise en Sophie mengen electrobeats met diverse akoestische instrumenten. Folk, maar wel helemaal van 2015. Zo hoor je klokkenspel, melodica, harmonica, piano, een banjo (?) percussie en hier en daar een flinke portie galm. Ze hebben ongetwijfeld naar Ijslandse electrofolk acts als Múm geluisterd. De composities zijn niet eens zo bijzonder, maar ze zetten wel een heel fijne dromerige sfeer neer, die fans van Britse folktronica waarschijnlijk wel zal bevallen. Als filmsoundtrack zou deze plaat goed werken. Het kabbelt allemaal wel wat richtingloos voort zonder duidelijk begin en einde, maar er valt genoeg te genieten om dat door de vingers te zien. Zang wordt geen moment gemist, al wordt er wel voorzichtig wat woordloos gezongen op ‘Things Were Happening And They Were Strange’. ‘Etch and Etch Deep’ is hun tweede plaat en hij komt 31 juli uit. Tien tracks in krap veertig minuten, precies de goeie dosering. De single ‘Hearts Not Parts’ is alvast te horen op hun website. De single ‘Bleak and Beautiful‘ is te horen in de Soundcloud.

Joan Shelley - Over and Even (No Quarter - De Konkurrent)

Zangeres Joan Shelley klinkt als Sandy Denny wanneer die niet in Engeland, maar in Kentucky opgegroeid zou zijn. Shelley wordt op Over and Even bijgestaan door meestergitarist Nathan Salsburg, die goed de weg weet in de Amerikaanse folkgeschiedenis. Rachel Grimes (van Rachel’s) speelt piano en Will Oldham zorgt hier en daar voor de tweede stem. James Elkington speelt harmonium, orgel en steel guitar. Met percussie, xylofoon en een Wurlitzer erbij (door Dan Dorff) levert dat een rijk geluid op, zonder dat het te vol klinkt. Shelley’s poëtische teksten krijgen daardoor alle ruimte. Louisville is al sinds de vroege jaren 90 hoofdstad van de alternatieve country. Het neusje van de zalm uit de lokale scene verzamelde zich (als we het persbericht moeten geloven) in een verlaten schoonheidssalon in het Griekse Thessaloniki om deze plaat op te nemen. Over and Even brengt twaalf prachtige melancholieke folky countrysongs. Ondanks het stevig leunen op de traditie klinken deze zeven muzikanten fris en authentiek. Er wordt verbluffend goed gespeeld. Vooral Salsburg’s guitarpicking is weer fantastisch. Hij nam onlangs met Elkington ook nog het album Ambsace op (label Paradise Of Bachelors), dat met virtuoze gitaar-instrumentals hier mooi bij aansluit. Fans van Edith Frost en de latere Will Oldham zouden Over and Even zeker moeten proberen. De plaat komt begin september uit. Stay On My Shore is te horen in de Soundcloud.

Masayoshi Fujita - Apologues (Erased Tapes - De Konkurrent)

Modern klassieke muziek die bij Erased Tapes verschijnt is steevast van hoge kwaliteit. Dus was ik erg benieuwd naar dit voor mij onbekende achtkoppige orkest uit Japan. Bandleider Masayoshi Fujita speelt de hoofdrol met zijn vibrafoon. Viool, cello, hoorn, accordeon, klarinet en slagwerk weven zich er subtiel doorheen. Na een half nummer dacht ik al aan welke boodschappen er die dag nog gehaald moesten worden en was ik glad vergeten dat er een cd opstond. De composities zijn namelijk nogal onduidelijk van opzet. Er lijkt geen begin of eind aan elk stuk te zitten. Nergens wordt nadruk gelegd en er wordt amper van tempo gewisseld. Hoe smaakvol het samenspel ook is, de aandacht kan door dit kabbelende bergbeekje maar moeilijk vastgehouden worden. Als bij een roman van Haruki Murakami vraag je je continu af: gaat dit nog ergens heen? Niet als je de verkeerde bril op hebt. Om van deze muziek te kunnen genieten kun je de Westerse gestructureerde manier van componeren maar beter loslaten. Intro, naar een climax toewerken met catchy herhalingen voor houvast en afronden met een dikke vette punt, daar doen deze Japanners niet aan.  Hun soundscapes zweven alle kanten op, zonder haast. Daarmee passen ze dan wel weer goed tussen andere artiesten op Erased Tapes. Apologues omgeeft je als een wolk. Een sfeervolle wolk, dat wel. Beluister Tears Of Unicorn in de Soundcloud.