< Terug naar overzicht

Sarah Neufeld + Braids

Sarah Neufeld - Hero Brother (Constellation / De Konkurrent)

De Canadese violiste Sarah Neufeld houdt zich op in het grensgebied tussen modern klassiek, minimal music, pop en folk. Ze speelde onder andere in Arcade Fire en Bell Orchestre. Haar solodebuut Hero Brother is zojuist verschenen. De plaat werd geproduceerd door Nils Frahm, die tevens op één track harmonium speelt en een keer piano. De stukken zijn vrij repetitief van opzet. Ze weet een fijne sfeer op te roepen met niet al te gladjes uitgevoerde stukken. Neufeld noemt de Tjechische violiste Iva Bittová als invloed. Dat is wel te horen, maar daar kan ze zeker niet aan tippen. Iva is technisch stukken beter en zingt ook nog eens geweldig, terwijl Neufeld het houdt bij wat woordloze vocale flarden met veel galm op de achtergrond. Ook Béla Bartók en Steve Reich zijn een inspiratie geweest. Expressieve snelle stukken worden afgewisseld door rustige passages, mooi in balans. Bekijk de teaser in Vimeo.

Op de site legt ze uit waarom ze deze soloplaat wilde maken. Ze wilde haar relatie met de viool verdiepen, de zaadjes van de composities in haar bewustzijn laten ontkiemen, geholpen door meditatie en yoga. Tja, dat had ik liever niet geweten. Moet hiermee extra gewicht aan de muziek gegeven worden? Dat werkt bij mij in ieder geval averechts. Muziek zou voor zichzelf moeten spreken. Een schilderij moet je ook niet uitleggen om het interessanter te maken (al zijn er genoeg kunstenaars die dat maar al te graag doen). Deze plaat is een geslaagd experiment dat nieuwsgierig maakt naar een vervolg. Beluister het beste nummer Hero Brother, en oordeel zelf. Ze neemt zichzelf wel erg serieus, wat goed te zien is in deze gothisch gestylede video van Scalpel/ Stradivarius.

Braids - Flourish // Perish - (Full Time Hobby / De Konkurrent)

Braids is een avant-poptrio uit Montreal. Hun tweede album Flourish // Perish bevat springerige electro die beurtelings richting pop, rock en soundscape gaat. De groep doet aan veel andere bands denken, wat meteen hun grootste makke is: je hoort een flinke scheut Aphex Twin, een eetlepel Four Tet, drie delen Múm, een snufje Tunng en nog wat Radiohead. Ook lijken ze op hun plaatsgenoten The Luyas. Maar wat het nog meeste opvalt is dat de zangeres ongetwijfeld veel naar Björk heeft geluisterd (al komt dat niet in elk nummer even sterk naar voren). Ook al zingt deze Raphaelle Standell-Preston nog zo zuiver, als een Björk-adept klinken, daar heeft nog nooit iemand hoge ogen mee gegooid.

Muzikaal zit het allemaal heel smaakvol in elkaar, fijne beats, synths en piano, afwisseling genoeg. Men is niet bepaald zuinig geweest met galm. De goede smaak druipt er vanaf. Maar ze blijven continu netjes op de door talloze andere electro-acts geëffende paden. Flourish // Perish is daarmee een mooie, maar geen spannende plaat geworden. Prettige muzak voor tijdens het werk, maar de jaarlijstjes zullen ze hier waarschijnlijk niet mee halen. Op YouTube zijn twee tracks te horen: In Kind en Amends.