Polar Bear - Peepers
vrijdag 16 april 2010
Labels: muziekrecensie
(Leaf - De Konkurrent)
De Britse nu-jazzband Polar Bear heeft eindelijk weer een nieuwe plaat. Het indrukwekkende Held on the tips of fingers werd genomineerd voor de Mercury Prize in 2005 en voor BBC-jazz album van het jaar, dus waren de verwachtingen hooggespannen. Puur instrumentale jazz levert zelden een hit op. Ze hebben hun succes te danken aan hun unieke geluid dat tevens rockfans aanspreekt. Nieuwe wegen slaan ze op Peepers niet in: post-jazz met gitaar, drums, elektronica, staccato saxofoons en impro-soundscapes. Het eerste nummer Happy for you nodigt meteen uit tot headbangen. Alsof Coltrane in een drumm ‘n bassgroep speelt. Goed doseren kunnen ze gelukkig wel. De strakke rockstukken worden afgewisseld met improvisaties en wat meer melancholieke stukken. De lome groove van Want to believe everything gaat meer richting cool jazz, gevolgd door een dansbaar swingstukje. A new morning will come laat de zacht huilende saxofoons subtiel door elkaar heen weven; de veelzijdigheid van de sax komt op deze plaat goed uit de verf. De mannen zijn daarbij perfect op elkaar ingespeeld. Bandleider Sebastian Rochford (die met dat haar) houdt iedereen goed bij de les. De gierende freejazzpassages duren nooit te lang en contrasteren mooi met de daarop volgende rocknummers zoals Hope every day is a happy New year. Finding our feet gaat weer een heel andere kant op met samples van een soort Scandinavische folkzang, verknipt door elektronicaspecialist en vast bandlid Leafcutter John (die ook de gitaarpartijen deed). Polar bear is hip, funky en opzwepend. Sommigen noemen het crossover, maar rock-‘n-roll dekt de lading beter, terwijl het toch jazz blijft. Peepers zal fans van Vandermark 5 zeker bevallen.
