< Terug naar overzicht

Parenthetical Girls - Entanglements

Dramaqueens in de knoop
PARENTHETICAL GIRLS – ENTANGLEMENTS (Tomlab/Konkurrent)

Dit viertal uit Portland, Oregon, pakt het groots aan. Hun muziek lijkt niet voor de huiskamer maar voor Broadway bestemd: een heel orkest begeleidt de zanger met complexe composities. De combinatie van modern klassiek, cabaret en pop hoor je ook bij de al even ambitieus ingestelde labelgenoot Simon Bookish. Parenthetical Girls betekent zoiets als “meisjes die uitleggen en verklaren”. Er wordt in dit ruime half uur inderdaad veel uitgelegd, zoveel dat je er echt voor moet gaan zitten, anders gaat het finaal langs je heen. Het concentratievermogen van de luisteraar wordt flink op de proef gesteld. Niks lui in je stoel hangen met de krant, dit is opletten geblazen!

De koket trillende en vaak overslaande stem is nogal camp. Je moet ervan houden; sommigen zullen de zanger hysterisch vinden. Die houden vermoedelijk ook niet van Marc Almond. Abandoning trekt met een eenvoudige pianopartij je aandacht nog meer dan wanneer alle registers open staan. Dat soort momenten hadden best iets vaker voor wat lucht mogen zorgen. De violen, trompetten, dwarsfluiten, harp, blazers en koortjes buitelen nu vooral in hoog tempo over elkaar heen. Het is daarmee een geniaal maar topzwaar album geworden, dat net niet omkukelt omdat het met 32 minuten precies lang genoeg is. Entanglements is erg mooi maar wel vermoeiend, dus niet opbergen in het schapje easy listening.