< Terug naar overzicht

Nog meer pictogrammen

De blogposts zijn de laatste weken wat eenzijdig en minder frequent omdat ik bijna al mijn tijd kwijt ben aan deze serie illustraties. Daarnaast moet ook al het materiaal voor mijn nieuwe boek zo snel mogelijk richting vormgever. Hier weer een selectie tekeningen voor FotoTaal, een methode voor zeer moeilijk lerende en autistische kinderen. Het tekenen zelf is tijdrovend, maar daar komt de vrij intensieve communicatie met de uitgever nog bij. Deze doelgroep raakt snel afgeleid door details, dus eenvoud is het devies. Maar dingen moeten wel herkenbaar blijven, waardoor je altijd moet schipperen. De didactisch ingestelde mensen van CED wilden het liefst alléén lijnen, geen zwarte vlakken. Dat sommige tekeningen daar alleen maar erg onduidelijk en druk door worden kon ik ze met wat overredingskracht wel duidelijk maken. En ook vooral door ze te laten ZIEN hoe het werkt. Dan begrijpen ze zelf ook dat een gat dat wit is niet op een gat lijkt. Gelukkig zijn ze wel blij met mijn eigenwijze meedenken.

Vrijstaand zien de tekeningen er mooi uit bij elkaar. Nu heeft de uitgever echter alsnog bepaald dat alles in rechthoekige kaders gezet gaat worden. Ik hou mijn hart vast: dat gaat er vreselijk uitzien. De nogal uiteenlopende hoogte/breedte verhoudingen zal er bovendien voor zorgen dat staande tekeningen veel te klein in een rechthoek terecht komen. Ook hebben sommige tekeningen van zichtzelf al een kader of half kader, zodat je straks dubbele kaders krijgt. En dat terwijl je juist een rustig paginabeeld nastreeft! Oh oh… laat ik me nu maar niet teveel opwinden.