< Terug naar overzicht

Menomena - I am the fun-blame monster

Software met armen en benen
Menomena – I am the fun blame monster (Filmguerrero/Konkurrent)

De eerste cd van deze groep uit Portland USA zit verstopt achterin een foto-flipbook waarin je de pianist, drummer en bassist ziet bewegen in vier kleine ‘filmpjes’. Een opvallende verpakking voor een bijzondere plaat. Menomena’s muziek is op een nogal ongewone manier in elkaar gezet: componist Brent Knopf schreef zelf software om al improviserend met zijn band op een simpele manier loops op te kunnen nemen. Daarmee knipte en plakte hij in de computer onnavolgbare nummers in elkaar, die de band dan weer live moest zien na te spelen. Dat heeft een wonderlijk geheel opgeleverd; gebroken hip-hop achtige grooves, dromerige piano partijen, ruw verstoord door bas-drum uitbarstingen.

Menomena laat zich moeilijk in een vakje stoppen. De nummers schieten wat sfeer en stijl betreft alle kanten op: ambient, gitaarrock, improvisatie, electro met xylofoon, sax, ijle orgeltjes. Knopf is gelukkig niet verdwaald in de onbeperkte digitale mogelijkheden. The Fun Blame Monster staat als een huis. Menomena is arty, maar niet moeilijk, melancholisch en luchtig tegelijk. Er is geen ‘gewoon’ liedje te bekennen en toch is dit een heel toegankelijke plaat geworden. Dat is knap. En als ze toch aan één band doen denken; fans van Radiohead kunnen hier zeker wat mee.