< Terug naar overzicht

Chicks, Kicks & Glory

Dit centrum voor multiculturaliteit in de Amsterdamse Bijlmer organiseert activiteiten waarbij verschillende culturen elkaar kunnen ontmoeten. Ze doen ook onderzoek naar alle multiculturele kanten van de samenleving, dus kijken ze ook naar sport. Kickboksen is erg populair onder Marokkaanse meiden. Het is goedkoop, toegankelijk (vaak dichtbij huis in de grote steden) en ook populair onder hun broers en neefjes. Jasmijn Rana verzamelde levensverhalen van een aantal van deze meiden. Op 16 september 2010 opent bij Imagine IC de tentoonstelling ‘Chicks, Kicks and Glory’: de werkelijkheid en dromen van Nederlands-Marokkaanse kickboksende meiden, verbeeld door zes Nederlandse striptekenaars: Farida Laan, Maaike Hartjes, Mike Kok, Cristina Richarte & Henrike Olasolo Peter Pontiac en mijzelf. Vanaf januari is de expositie ook in Kosmopolis (R’dam-Zuid) te zien. Forum, Instituut voor Multiculturele Vraagstukken, gaat een boekje samenstellen met waarschijnlijk zowel Rana’s onderzoek als de strips erin. De strips moeten herkenbaar zijn voor de doelgroep, zonder de levensverhalen letterlijk uit te tekenen. Na opening van de expositie is de strip op dit blog te zien. Hier alvast een mini-preview:

In grote steden in en buiten Nederland is kickboksen ook voor meiden een heel populaire sport. Opvallend zijn de sterk toenemende aantallen Marokkaanse kickboksters. Zij zijn trots op hun discipline en hun blauwe plekken. Met vallen en opstaan maken ze hun sport onderdeel van een, soms gelovig, grootstedelijk meisjesleven. In zes pagina’s ga ik proberen een paar zaken te vangen waar deze meiden mee te maken hebben. Wat speelt er zoal binnen deze groep? 1) Is sporten wel te verenigen met de Islam? 2) Een stoere harde sport versus vrouwelijkheid. 3) Conflicten met mannelijke familieleden die de sport niet zien zitten.

Roze bokshandschoenen dragen is soms hun manier om hun vrouw zijn niet te verliezen in die omgeving. Trainen doen ze graag, maar wedstrijden liever niet, want geen meisje wil met een gehavend gezicht op school verschijnen (en thuis al helemaal niet). Een vrome moslima zijn hoeft sporten niet in de weg te staan, maar bedekkende kleding is wel belangrijk. Er mogen geen mannen bij de trainingen zijn, zodat ze daar zonder hoofddoek kunnen sporten. Maar hoe moet het dan met gevechten voor publiek? En hoe zit het met de hoofddoekjes?