< Terug naar overzicht

JSW Magazine

Verlies en verdriet, dood en rouw. Leerkrachten krijgen er op een dag mee te maken, maar elke situatie is anders en komt altijd min of meer onverwacht. Wat doe je bijvoorbeeld als een van de ouders doodgaat? Hoe kun je een kind op zo’n belangrijk moment ondersteunen? In dit artikel ligt de nadruk niet op protocol en theorie, maar op het belang van begrip en inlevingsvermogen. Maar liefst vijfenzeventig procent van de kinderen in het basisonderwijs krijgt voor hun twaalfde te maken met een overlijden in de naaste omgeving. Dat betekent eigenlijk dat er in bijna elke groep wel een kind zit dat rouwt om het verlies van een dierbare. Dat kan een opa of oma zijn, een geliefd dier of, zeer intens, het verlies van een vader of moeder. Vooral in het laatste geval, waar dit artikel zich op toespitst, staat het kind voor een verwarrende taak en worstelt met dood en rouw. Alles is anders geworden en toch gaat het leven, thuis en op school, gewoon door.

Kinderen verwerken hun emoties meestal via spel, dus heb ik de jongen in de zandbak een begrafenis na laten spelen. Leraren moeten extra aandacht geven op dit soort momenten.