< Terug naar overzicht

Workshopseizoen geopend

Meestal begin ik met de kinderen te laten oefenen met gezichtsuitdrukkingen, bewegingen en houdingen. Dan een eigen figuur verzinnen en een scenario bedenken. Ook aan bod komen: eerst schetsen, dan in het net uittekenen, geluidseffecten tekenen, kaders, close ups, leesbaarheid, achtergronden tekenen, een titel verzinnen en inkleuren.

Op De Triangel zijn de kinderen allemaal bijna even oud, maar op de Zonnebloem varieert het van 7 tot 11 jaar. Het leeftijdsverschil zorgt voor flinke verschillen in tekenvaardigheid. Iedereen hetzelfde laten doen is dan lastiger. Hoe laat je iemand die nog niet eens kan schrijven een strip maken? Dat wordt improviseren dus. Daarbij lopen de meisjes qua tekenvaardigheid voor op de jongens omdat jongens onder andere hun fijne motoriek pas een stuk later ontwikkelen. Ze allemaal dezelfde opdracht geven werkt dus soms niet: voor veel negenjarige jongens is het tekenen van een simpel mannetje al een hele opgave. Het liefst tekenen ze na wat ze al kennen: Donald Duck, Pokemon, Spongebob enzovoort. Maar ik laat ze liever zelf een karakter verzinnen, desnoods met stukjes uit voorbeelden. Teken jezelf als stripfiguur! Meisjes vinden dat meestal wel leuk, maar de jongens minder. Die hoor je al snel vragen: mag ik ook een alien of een monster? Het is grappig te zien hoe in elke klas de meisjes zich duidelijk anders gedragen dan jongens: ze voeren de opdrachten meestal netjes uit en zijn rustiger dan jongens. Jongens hebben moeite met stil zitten en een opdracht afmaken. Ze verzinnen liever zelf iets dan de opdracht uit te voeren. Ook prima wat mij betreft, als ze maar hun best doen en er wat van maken. Keten doen ze maar buiten.

In de workshop op onderstaande foto’s tekenen ze speelgoedbeesten van pluche en plastic na en maken daar stripfiguren van. Opdracht: twee beesten ontmoeten elkaar en beginnen een gesprekje. Niet te ingewikkeld want voor groep 6 is een lang verhaal verzinnen te moeilijk. Strips maken is vooruit denken en je langer dan 5 minuten kunnen consentreren, geen geringe opgave voor negenjarigen die de hele tijd met elkaar zitten te giebelen. Maar het is belangrijker dat ze lol hebben en hun grenzen verleggen dan dat er een compleet stripverhaal uitrolt. In de laatste les plakken ze hun mooiste dingen op één groot vel en maken we een expo in de klas voor de ouders. Tegelijk een afsluitend vragenrondje: Waarom zijn deze tekeningen het best gelukt? Wat vond je leuk / minder leuk? Wat vond je moeilijk / makkelijk?