Flight of the Conchords
maandag 28 december 2009
Labels: muziekrecensie
(Sub Pop / De Konkurrent)
Revenge of the nerds
Het Nieuw Zeelandse duo Bret McKenzie en Jemaine Clement begon in 1998 als comedy act. Sindsdien hebben ze met hun geeky grappen, afgewisseld met ‘gevoelige’ liedjes op comedyfestivals gestaan van Edinburgh tot New York. Hun kracht is dat ze veel verschillende muzikale genres beheersen, waar ze vervolgens de draak mee steken. Op deze plaat is dat vooral macho rapmuziek. Het eerste nummer I got hurt feelings begint met “Some people say that rappers don’t have feelings. We have feelings! Some people say that rappers are invincible. We’re vincible!“ Refrein: “I got hurt feelings, I got hurt feelings!“ Op de hoes huilen ze bling-bling tranen. Hun mix van rap, funk, folk en acapella-liedjes vol genante ontboezemingen is erg grappig en zelfs sexy. Ze melken daarbij hun onhippe pose uit tot het uiterste. Tot en met gebreide truien met ijsbeermotief aan toe.
Op tv werkt zoiets nog beter dan op cd, dus bracht HBO al twee seizoenen op dvd uit van de serie Flight of the Conchords, waarin het studentikoze duo zichzelf speelt: twee wat wereldvreemde zanger-gitaristen die het hopen te maken in New York. Deze plaat bevat een selectie van de liedjes uit seizoen twee. Brett en Jemaine zijn verlegen en te naief voor deze wrede wereld. Maar gedweep met onbereikbare vrouwen is wel een eindeloze bron van inspiratie, ook op deze plaat. Sugalumps: “I see all the ladies checking out my sugalumps. They drive the ladies crazy”. De suikerklontjes bevinden zich natuurlijk niet in de thee, maar in de broek. I told you I was freaky doet denken aan Weird Al Yankovic. Fashion is Danger is met vette synthesizers meer een Pet Shop Boys-pastiche. In You don’t have to be a prosititute hoor je Sting bijna tussen de regels door “Roxanne” zingen. Carol Brown gaat met de rijmpjes over alle verschillende manieren waarop een hele rij vriendinnetjes hen dumpte bijna ten onder aan meligheid. Gelukkig zit er een tekstboekje bij (inclusief gitaarakkoorden), zodat je niets hoeft te missen van de kostelijke teksten. Meer info vind je bij HBO, waar helaas geen derde seizoen zal verschijnen omdat het duo vond dat ze te weinig te zeggen hadden over de koers van de serie. Gelukkig blijven ze wel muziek maken. Liedjes zijn te horen op MySpace.
Ook de cd cover is een pastische. Als je ze niet kent (zoals ik op het moment dat ik een promo van de plaat in de post aantrof) zou je ze voor een seventies hippieband houden.
