Aya uit Yopougon
dinsdag 29 september 2009
Labels: boekrecensie zone 5300
Marguerite Abouet vertelt in de Aya-serie over haar jeugd in Ivoorkust. Clément Oubrerie tekende het verhaal uit in de typische Franse stijl: schetsmatig, maar tegelijk heel gedetailleerd en sfeervol. De scenes swingen de pagina af met sexy Afrikaanse meiden die azen op een minnaar met geld, familieleden die zich met de beste bedoelingen bemoeien met hun kinderen en ploertige bazen. De setting mag dan exotisch zijn, mensen zijn eigenlijk overal hetzelfde. Aya kon daarom ook bij een groot publiek aanslaan. De serie maakte een vliegende start: deel één werd op het festival van Angoulême bekroond als beste debuutalbum van 2006. Bekijk voorin eerst even de stamboom met portretjes als je bij wilt houden wie van wie familie is in die 27 personages. In deel vier gaat de Michael Jackson-lookalike Innocent zijn geluk beproeven in Parijs. De gastvrijheid daar blijkt alleen niet zoals thuis en even dreigt zijn grootste angst werkelijkheid te worden: in regen en kou buiten slapen. Gelukkig kan hij als dameskapper aan de slag. Grappig is dat zijn ideeën over hoe vrouwen eruit moeten zien veel hipper zijn dan die van de Afrikanen die daar al wonen, in Parijs nota bene. Dat levert een hilarisch conflict op met de Afrikaanse Parijzenaars die hun vrouwen ineens als gekuifde panters door de straten zien lopen.
Ondertussen heeft Aya het aan de stok met een grijpgrage professor op de universiteit. De studentes lopen er namelijk allemaal een S.O.V op: een sexueel overdraagbare voldoende. Aya besluit tegen de schuldige professor in opstand te komen. De mix van herkenbare situaties met een exotische twist maakt Aya tot heerlijk leesvoer. En je steekt er nog wat van op ook. Leuke spreekwoorden bijvoorbeeld: hoe lang een tak ook in het water ligt, een kaaiman zal hij nooit worden. De tak is natuurlijk de man. De rivaliserende vrouwen doen waar ze goed in zijn: elkaar (en hun vriendjes) verbaal de pan in hakken. Rita pikte Aya’s vriend Hervé in, waarop Aya Rita met een Maggiblokje vergelijkt: die zit namelijk ook overal in. Wie onder de indruk was van Persepolis van Marjane Satrapi of De Kat van de Rabbijn van Joan Sfar, zou Aya zeker moeten proberen. Een kijkje in het leven van de gewone Afrikaan, doorspekt met met fijnzinnige humor en uitbundige couleur locale. Grootste troef: Aya is bijzonder goed getekend in een stijl die verwant is aan een andere virtuoze Franse tekenaar, Nicolas de Crécy.
Aya uit Yopougon, deel 4 - Marguerite Abouet & Clément Oubrerie (Uitgeverij L, €14,95)
Abouet & Oubrerie